Wereldvoedselvraagstuk | Werken aan een oplossing in Groningen

De uitdaging

De uitdaging

Hoe kunnen we een almaar groeiende wereldbevolking van voldoende voedsel blijven voorzien?
Het vraagstuk is ongeveer zo oud als de mensheid zelf en dat maakt het soms moeilijk om de urgentie ervan te kunnen inzien. Want zijn we er in de loop der geschiedenis niet telkens weer in geslaagd de juiste gewassen en methoden te ontwikkelen om het probleem te tackelen?

Hoe kunnen we een almaar groeiende wereldbevolking van voldoende voedsel blijven voorzien?

Het vraagstuk is ongeveer zo oud als de mensheid zelf en dat maakt het soms moeilijk om de urgentie ervan te kunnen inzien. Want zijn we er in de loop der geschiedenis niet telkens weer in geslaagd de juiste gewassen en methoden te ontwikkelen om het probleem te tackelen?

Toch is die urgentie er wel degelijk. De meeste voor landbouw geschikte grond is inmiddels wel in gebruik. Een deel van de bestaande landbouwgrond zal verloren gaan door verzilting of verwoestijning. Het is dus uitgesloten dat het landbouwareaal kan meegroeien met de wereldbevolking. In 2050 leven er naar verwachting 9 miljard mensen op de aarde. Dat is een verdubbeling ten opzichte van 1980. Bovendien is de gemiddelde levensstandaard in deze eeuw hard gestegen en de verwachting is dat die stijging zal doorzetten. Welvarende mensen eten meer dierlijke eiwitten. Op dit moment is ongeveer 20% van de geconsumeerde proteïne al van dierlijke herkomst (vlees, vis, eieren, zuivel). Maar voor een kilo dierlijk eiwit is een veelvoud aan grond en aan water nodig als voor een kilo plantaardig eiwit. Als de huidige trends van bevolkingsgroei en eiwitconsumptie aanhouden zouden er volgens sommige berekeningen in 2050 drie planeten aarde nodig zijn om de mensheid te voeden.

Vandaar dat het wereldvoedselvraagstuk volop in de belangstelling staat.  Dat ook in Groningen hard aan oplossingen wordt gewerkt hoeft niet de verbazen; de stad ligt in een echte landbouwregio.