Centrale Bibliotheek › City of Talent

Centrale Bibliotheek

Het bibliotheekgebouw, Oude Boteringestraat 18, uit 1990 is een ontwerp van de Italiaanse architect Giorgio Grassi. Voorheen stond op deze plek het complex van uitgever Wolters Noordhoff. In de jaren ’80 waren de leegstaande panden een bekend kraakbolwerk.

Grassi heeft zich voor de nieuwbouw laten inspireren door de in de straat aanwezige gebouwen: aan alle zijden heeft het pand een verschillende vormgeving, zich voegend in de historische context. Bovendien maakte hij gebruik van de voor Groningen typische rode baksteen.

De bibliotheek van rationalist Grassi is een sober gebouw. Het gebouw bestaat uit twee langwerpige gebouwdelen aan een binnenhof: een publiek bibliotheekgedeelte en een kantoorgedeelte. Deze zijn verbonden door een entreepaviljoen en een smal afsluitend blok voor horizontaal en verticaal transport. Het gebouw is ontworpen als bibliotheek, maar in het ontwerp is voorzien in een toekomstige functieverandering.

Het bibliotheekgebouw staat naast een van de oudste stenen huizen van de stad Groningen: het Calmershuis uit het midden van de dertiende eeuw.

Het leescafé van de Centrale Bibliotheek draagt de naam van de bekende Groninger schrijver Belcampo, alias van Herman Schönfeld Wichers (1902-1990). Voor het pseudoniem vertaalde deze het eerste deel van zijn achternaam in het Italiaans. Schönfeld Wichers groeide op in Rijssen en studeerde rechten in Leiden en Amsterdam. Een loopbaan als notaris zag hij echter niet zitten; hij vertrok naar Zuid-Europa, waar hij tijdens een zwervend bestaan in zijn onderhoud voorzag door in ruil voor een maaltijd of slaapplaats portretten te tekenen.

Terug in Nederland studeerde hij van 1937 tot 1949 geneeskunde. Na enkele jaren in Bathmen als huisarts te hebben gewerkt, verhuisde hij in 1953 naar Groningen, waar hij studentenarts werd. Na zijn pensionering bleef hij wonen in de stad, aan het Schuitendiep 31. Hij werd bekend als auteur van originele en eigenzinnige verhalen, waaronder De zwerftocht van Belcampo (1938) en Het grote gebeuren (1958).

Belcampo werd onder andere onderscheiden met de Hendrik de Vriesprijs (1960) en de Tollens-prijs (1983) voor zijn gehele oeuvre. Arriva noemde een treinstel naar hem.