Jaarlijks worden er miljarden uitgegeven aan het verlichten van straten waar niemand is

Jaarlijks worden er miljarden uitgegeven aan het verlichten van straten waar niemand is

Jaarlijks worden er miljarden uitgegeven aan het verlichten van straten waar niemand is

Dat kan slimmer, dacht Chintan Shah.

Chintan kreeg na zijn studie in Delft een goed betaalde baan. Hij moest vaak reizen voor zijn werk en vanuit het vliegtuig keek hij neer op de verlichte steden onder hem. Daarmee begon zijn nieuwe carrière.

“Het spreekt voor zich dat straatverlichting efficiënter kan. Jaarlijks worden er miljarden uitgegeven aan het verlichten van straten waar niemand is.. Dat kan slimmer. Ik ben gaan puzzelen met oplossingen en heb op de campus van de TU Delft een eerste opstelling gemaakt. Inmiddels exporteren we onze slimme dimmende straatverlichting over de hele wereld”.

De straatlantaarns van Tvilight nemen met sensoren waar of er mensen of auto’s aankomen en passen daar de lichtsterkte op aan. Bovendien “praten” de lampen met elkaar. Tijdens daluren (wanneer het niet druk is op straat) zijn de lichten gedimd. Als er een voetganger, fietser of auto de straat in komt, dan wordt de omgeving rondom de weggebruiker helder verlicht. Als er geen beweging wordt geregistreerd, blijven de lichten gedimd. Intelligente verlichting combineert op deze manier energiebesparing met veiligheid.
“Het mooiste aan ons product is dat onze klanten en gebruikers het zo’n prachtige oplossing vinden. Het inspireert mensen om na te denken over energiegebruik. Het doet ze inzien dat met een kleine ingreep een substantiële verbetering kan worden bereikt. Niet alleen in Nederland trouwens. 50% van onze productie gaat richting het buitenland”, vertelt Shah.

Shah kwam als gevolg van een “planned accident” in Groningen terecht. Als buitenlander kon hij niet zomaar even een bedrijf starten. Daar was kapitaal, een subsidie en een klant voor nodig. Het kapitaal vond hij in Groningen. De investeerder en de subsidiegever (provincie Groningen, IAG) wilde het bedrijf graag in de buurt hebben.  Zijn vrouw kreeg een prachtige baan bij de Rijksuniversiteit Groningen. Daar verzorgt ze colleges over ondernemerschap als assistant professor. 

"Hier kan ik op het trottoir staan en mijn armen uitstrekken zonder dat er iemand binnen vijf minuten tegen me aanloopt."

Het bleek een “happy accident” te zijn. “Ik hou van Groningen en mijn familie ook! Wat ik het mooiste vind is de ruimte. In de Randstad is het druk. Hier kan ik op het trottoir staan en mijn armen uitstrekken zonder dat er iemand binnen vijf minuten tegen me aanloopt of –fietst. In de Randstad garandeer ik je dat er binnen 30 seconden iemand tegen me aanbotst. Die openheid en ruimte vind ik heerlijk. 

“Ik woon vlak achter de Oosterpoort in een appartementencomplex met een gezamenlijke binnentuin. Daar wonen veel andere expats die bij Shell, Philips of de NAM werken. Het kostte tijd om zo’n mooie plek te vinden, maar nergens hadden we zo mooi kunnen wonen voor een schappelijke prijs. 

Met onze dochter is het ook geweldig. De faciliteiten in Nederland zijn sowieso al goed, maar hier hoef je geen twee weken op een dokter te wachten. Het is misschien vooral een gevoel en mijn  “zachte kant” die spreekt, maar ik ben ervan overtuigd dat het beter is om je kind op te laten groeien in het Noorden”. 
Shah en Tvilight schieten steeds meer wortel in het Noorden. Naast de werkplek, het huis en de connectie met de Universiteit is er een nieuwe link. 

“Onze tweede investeerder is ook een bedrijf met een Noordelijke connectie: Pon. Met aan het hoofd een inspirerende man. Als hij hier binnenkomt maakt hij geen indruk met een powertie, maar door zijn betrokkenheid en hoe scherp hij is.  Binnen zijn organisatie is ook oog voor talent en een betrokkenheid om de leefkwaliteit wereldwijd te verbeteren.”