Als universitair hoofddocent verricht ik filosofisch onderzoek naar de menselijke cognitie. Daarin speelt sciencefiction een centrale rol. Goede sciencefiction zorgt ervoor dat allerlei gekke, leuke, geloofwaardige, absurde en soms angstaanjagende scenario's over de wereld en onszelf voor even helemaal waar en helemaal concreet worden. Heel wat SF-ideeën zijn geen verzinsels gebleven, maar maken nu deel uit van onze alledaagse wereld. Jules Verne schreef in 1865 zijn Reis naar de Maan, Hugo Gernsback sprak in 1911 over taperecorders en televisie, en Arthur C. Clarke stelde in 1945 dat satellieten een ideale basis zouden vormen voor telecommunicatie.
Van recenter datum is het cameraoog uit de SF-literatuur waarmee ook de Borg in Star Trek is uitgerust - dat wordt werkelijkheid in het Eyeborg-project van de Canadese filmmaker Rob Spence. Spence is bezig met een project waarin het glazen oog dat hij nu nog heeft, wordt vervangen door een kleine camera waarmee hij kan filmen. Het zijn allemaal voorbeelden van hoe de SF-wereld dichterbij is dan mensen vaak denken. Het is hoog tijd dat we onze ogen openen voor de mogelijke werelden van morgen. Sciencefiction levert ons de verbeeldingskracht die daarvoor nodig is. Meer dan welk ander genre ook vormt sciencefiction een gedurfde combinatie van analyse en speculatie. Het is een hogedrukspuit met ideeën die op de lezer worden afgevuurd - lang niet altijd raak natuurlijk, maar de voltreffers veranderen de wereld van iedereen die zich hieraan bloot wil stellen. In mijn boek Filosofie van de toekomst probeer ik lezers op toegankelijke wijze kennis te laten maken met de rijkdommen van dit genre, sciencefiction. Meer weten over mijn boek? Luister dan eens naar dit fragment dat is uitgezonden op radio 1